![]()
خبر نامگذاری نخستین زیردریایی ساخت ایران با نام عربی غدیر از این رو جالب است که این زیردریایی با چنین نام غیر ایرانی قرار است از آبهای "خلیج همیشه فارس" دفاع کند! وقتی چاه های نفتی حوزه خلیج فارس را سلمان و ابوذر و مقداد و زیردریایی هایمان را طارق و غدیر نام می گذاریم و خیابان های پایتختمان را با نام احمد قصیر و خالد اسلامبولی مزین می کنیم و بر روی هواپیماهایمان نام ابابیل می گذاریم، چرا توقع داریم کشورهای عربی، خلیج را پارسی بدانند؟
یادم نمی آید اولین باری که صدایش را شنیدم.. شاید دقایقی پس از تولد، تا آخرینش سحرگاه همین امروز... در آن پیچ "اشهد ان لا اله الا الله"، گویی زخم های پیکر ایران را زیر تازیانه های تاریخ فریاد می کند. امید های کمرنگ زندانی در آن سلول سرد فسرده با الله اکبرش زنده می ماند و اشک های مادر در آن غروبگاه با "علیآ ولی الله"ش در می آمیزد و من با اذانش عاشق می شوم...خالق "ایرانی ترین اذان" در بستر مرگ است: رحیم موذن زاده اردبیلی را می گویم....
این اذان جاودانه را از اینجا بشنوید.
حسین شریعتمداری نماینده ولی فقیه در روزنامه کیهان درباره نامزدهای انتخابات ریاست جمهوری گفته: "نامزدانى كه هفتاد درصد امكان قبولى آنها وجود دارد از كسانى كه صددرصد ولى به صورت احتمالى امكان پيروزى دارند بهتر خواهد بود."
"اگر کسی بتونه "احتمال صددرصد" را تعریف کنه، حتما فیلسوف بزرگیه!
مطرح شدن ایده آقای مهدی کروبی در پرداخت ماهیانه 50 هزار تومان به هر ایرانی بالای 18 سال، نقدهای متفاوتی را چه در میان سیاستمداران واقتصاددانان و چه در حوزه عمومی به دنبال داشته است. شاید از همان ابتدا هم توقع می رفت که با توجه به خاطره ایرانیان از طرح "آب و برق مجانی" این ایده به سرعت به ضد خودش تبدیل شود. نگاهی به بیانیه آقای کروبی به تاریخ ۴/۲ /۸۴ در دفاع از این طرح، روشن کننده مهمترین دلایل ایشان است:" كروبي در ماده پنجم بيانيه خود با انتصاب ايده اوليه اين طرح به حضرت امام(ره) افزود:« آشوب سال اول انقلاب و شروع جنگ تحميلي در سال دوم فراهم كردن مقدمات آن را امكانناپذير كرد و در سال شصت و پنج با پايين آمدن قيمت نفت تا بشكهاي كمتر از 10 دلار به كلي از يادها رفت. من شاگرد كوچك آن بزرگوار هستم و آن آرزوي بزرگ را هيچ وقت از ياد نبردهام و هميشه در كمين شرايط و فرصت براي زنده كردن آن برنامهها بودم، ..."
واقعیت این است که طرح هایی مانند آب و برق مجانی، پرداخت ماهیانه 50 هزار تومان و طرح تثبیت قیمت ها در مجلس هفتم همگی بازتاب دهنده خواسته های بخشی از جامعه ایران است. اگر امروز هم از جانب همین اقشار به طعنه از طرح آب و برق مجانی یاد می شود نه از این رو ست که این گونه طرح ها را مضر به اقتصاد ملی بدانند بلکه از این منظر است که توقع داشته اند که امروز مصرف کننده خدمات مجانی باشند. حتی منتقدان ایده آقای کروبی نیز بیشتر از این زاویه که این طرح " قابلیت اجرا ندارد " به آن می پردازند. واقعیت این است که تا زمانیکه برای این قبیل ایده ها و طرح ها گوش شنوا وجود داشته باشد (به دلیل فقر اقتصادی یا ناآگاهی فرهنگی)، باز هم افرادی پیدا خواهند شد که وعده آب و برق مجانی بدهند. آیت الله خمینی، مهدی کروبی و اقتصاددانان مجلس هفتم همگی بازتاب چهره و خواست های بخشی از جامعه ایران هستند. اگر این تصویر ایراد دارد باید خود را بشکنیم که آیینه شکستن خطاست!
